Apsolutni gerund u talijanskom jeziku: Boccacio - Drago - ManzoniReportar como inadecuado




Apsolutni gerund u talijanskom jeziku: Boccacio - Drago - Manzoni - Descarga este documento en PDF. Documentación en PDF para descargar gratis. Disponible también para leer online.

Journal of Faculty of Humanities and Social Sciences in Split, No.4 January 2011. -

U ovom radu analizirali smo upotrebu apsolutnog gerunda pri formiranju različitih tipova zavisnih implicitnih rečenica u djelu Storia dell’antica Grecia Vincenza Drage 1770–1836, Kotoranina s dalmatinskom adresom, padovanskog učenika, autora talijanskog jezičnog izričaja i pobornika Cesarijevog purizma u jeziku. Apsolutni gerund je implicitni glagolski oblik s vlastitim subjektom tipičan za prozu Giovannija Boccaccia i stari talijanski jezik, a nalazimo ga u radovima autora koji su pisali arhaičnim jezikom imitirajući jezik toskanskog Trecenta. Postupnu redukciju u upotrebi doživljava u XVIII. i XIX. stoljeću, o čemu najbolje svjedoči Manzonijev roman I promessi sposi 1840. Polazeći od radova koji se bave upotrebom ovog glagolskog oblika kod Boccaccia i Manzonija, cilj je utvrditi je li autor, sklon pojednostavljenju multilateralnih zavisno-složenih rečenica Boccacciovskog tipa, težio pojednostavljenju i ovog segmenta svoje sintakse.

apsolutni gerund; Boccaccio; implicitne zavisne rečenice; Manzoni; starotalijanski; Vincenzo Drago



Autor: Maja Bezić - orcid.org-0000-0001-6783-9298 ; Filozofski fakultet Sveučilišta u Splitu, Split, Hrvatska

Fuente: http://hrcak.srce.hr/



DESCARGAR PDF




Documentos relacionados